Mr. Lawyer

فـان حـزب الله هـم الغـالـبـون

Mr. Lawyer

فـان حـزب الله هـم الغـالـبـون

Mr. Lawyer

یا اللهُ یا اللهُ یا الله

نفس زنان وارد خانه میشوم و بر کاناپه وا میروم. پرده ها را پس میزنم و قدم های چابک رهگذران را میشمارم. قدم هایی که نفس زنان چشم به راه خانه اند. رهگذری بی آنکه ساعتش را چک کند آهسته میپوید. شاید خانه ای ندارد یا کاناپه ای و شاید هم سوادی برای شمردن. اما آنطور که پیداست، نفسی !

+تمامی اشعار و نوشته ها به قلم بنده نگاشته شده
+نظرات شما همچون گنجی در دل وبلاگ پنهان خواهد ماند :)

آخرین مطالب

حکایت دل ریش

شنبه, ۳۱ تیر ۱۳۹۶، ۰۹:۰۲ ب.ظ

محاسن چو مردان نداری به دست

نه مردی بود پیش مردان نشست  / سعدی


تقریبا هشت سالی میشه که پوست سرم، ابرو هام، گوش هام و بعد از اینکه به جرگه ی ریش داران اضافه شدم ریشم خارش داره ! بطوری که گاهی انقدر بهشون چنگ میزنم که زخم میشن. قبلا به پزشک عمومی که اطلاعاتی در مورد بیماری های پوست و مو داشت مراجعه کردم. تشخیص آقای دکتر این بود که به نوعی قارچ پوستی دچار شدم و در همین رابطه دو نوع شامپو و یه پماد در دفترچه ی این حقیر مرقوم داشت ولی متاسفانه نسخه ای که برام پیچید اثربخشی چشم گیری در بهبود خارش هام نداشت. من هم دارو ها رو کنار گذاشتم و دیگه پیگیر ماجرا نبودم. تا اینکه هفته ی پیش با مشاهده ی کم پشت شدن ابرو هام از شدت خارش به تنگ اومدم و تصمیم گرفتم پیش متخصص برم شاید فرجی حاصل بشه.

پزشک متخصص یک ذره بین به اندازه ی کله ی بنده دستش گرفت و مشغول معاینه ی موهای سر و ریش و ابرو هام شد. بعد با خونسردی رفت پشت میزش نشست و گفت : «قارچ نیست، اگزماست ! نگران نباشید قابل انتقال نیست ولی مثل حساسیت ژنتیکیه. و در ضمن باید ریشتو با تیغ بزنی.» تا قبل از جمله ی اخیر تغییر ملموسی در احوالات من شکل نگرفته بود ولی بعد از شنیدن اینکه باید ریشمو بزنم احساس کردم چشمم سیاهی رفت و عالم هستی به یکباره بر سرم آوار شد. گفتم خانم دکتر من از وقتی ریش دار شدم ریش دارم ! اصلا برام قابل تصور نیست که با صورتی هموار و صیقلی با اهالی محل و دوست و آشنا مواجه بشم. ولی خانم دکتر نگاه غضب آلودی بهم انداخت و با صدایی رسا و محکم فرمود : « برای التیام بیماریت باید اینکارو بکنی »

شاید برای خیلیا این تنها یک مسئله ی ساده باشه اما ریش برای من ریش نیست بلکه
اوج آرزوی دوران کودکی و نوجوانیمه. ریش برای من ریش نیست بلکه نشان شخصیت و اعتبار مذهبی و موجب ارج و قربم میان حزب اللهه. ریش برای من ریش نیست بلکه نماد تبعیتم از سنت رسول الله و بخشی از هویت اسلامیمه. ریش برای من ریش نیست بلکه محاسنه ! برام خیلی سخته تیغ به دست بگیرم لذا به ته ریش کفایت کردم ولی همینشم دلمو ریش کرده !

متن استفتائم از آیت الله مکارم شیرازی ( دامت برکاته) :

با عرض سلام و تحیات وافره به محضر مبارک آیت الله مکارم شیرازی
طبیب متخصص به دلیل بیماری پوستی اگزما برای بنده تجویز کرده اند که ریشم را با تیغ بزنم ولی بنده از این کار امتناع میکنم. با توجه به نسخه ی طبیب آیا ترک فعلم غیر شرعی است ؟ یا همین بهتر که محاسنم را حفظ کنم ؟


پاسخ معظم له :

با اهداء سلام و تحیت؛

در صورتی که واقعا تراشیدن ریش موجب بهبودی و یا تسریع در بهبودی باشد این کار به مقدار ضرورت اشکالی ندارد. ضمنا چنانچه قسمت چانه باقی بماند، که گاه به آن ریش پروفسوری گفته می شود، کافی است.

همیشه موفق باشید              

 



  • مهیار حریری

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">